Ik heb het doorgaans niet zo op van die tourgidsjes. Ze zijn vaak te lyrisch en/of slecht geschreven. Te weinig beschouwend, of te chauvinistisch. Geef mij maar harde info, zoals wielerbladen vaak bieden (lijstjes, ploegen, renners, geboortedata enz). En: informatie waar je echt wat aan hebt.

Wel in die lacune is nu voorzien. In een mooi boekje  brengen oud-renner Michael Boogerd en journalist Maarten Scholten: voorbeschouwingen op de etappes, bijzonderheden van het parcours, biografietjes van de renners en de ploegen lijstjes, statistieken, feiten en kaartjes.

Wat het boek echt mooi maakt is het ongezouten commentaar van Boogerd. Hij geeft een fraai inkijkje in het topwielrennen. Zo vindt hij de gebroeders Schleck vervelend. In het peloton staan ze ook bekend als irritant. Boogerd: “Ze bouwen een image op, zo van: wij mogen hier rijden omdat we zo goed zijn. Maar waarom mogen zij daar rijden en een ander niet?” Ook onthult hij dat de broeders niets zijn zonder Cancellara. Dat ze niet kunnen sturen. Dat het niets wordt met Fränk in de tour, althans die zal hem nooit winnen.

Enzovoort. Boogerd gaat tekeer tegen ze en op meerdere plekken in het boek. Subjectief natuurlijk, maar wel een verhaal dat je nooit hoort. Om te smullen.
En zo gaat hij verder. Over Johnny Hoogerland: “Op een gegeven moment moet je gaan presteren”.

(later meer)

”

Een klein groepje mensen, goed voor minder dan 1% van de wereldbevolking, droomt ervan om van de hele planeet een derdewereldgebied te maken. Deze elite wil ‘ korte metten maken met een welvarende, geletterde, efficiënt georganiseerde arbeidersklasse, maar ook met een hoogopgeleide middenklasse die eigen plannen en ambities koestert’, zo waarschuwt politicoloog Michel Parenti in zijn nieuwe boek.

Dit soort theorieen zijn me vaak te absoluut, te complotterig, maar ik moet zeggen dat de auteur veel argumenten aandraagt. Ik denk ook dat er veel in zit, ik vrees alleen dat het niet aan het karakter van die ene procent ligt, maar gewoon aan de mens zelf. Als ik en andere heiligen tot die ene procent zouden behoren, zouden we ons ook waarschijnlijk ook zo gedragen. Hoewel er gradaties zijn…

Niettemin is ‘Hoe de rijken de wereld regeren’ een lezenswaardig boek. Soms is de auteur wel er te veel op gericht de Verenigde Staten als grote boosdoener neer te zetten. Natuurlijk de VS doen veel fout, schenden ze internationale verdragen en bemoeien zich met bijvoorbeeld Venezuela, terwijl ze er niets te zoeken hebben.

Maar Parenti dramt wel heel erg door. Zijn idee dat de arbeiders- en middenklasse dreigt onderworpen te worden en te vervallen tot een arme onderklasse is echter zo gek nog niet. Het lijkt realiteit te worden – de rekening van de crisis wordt inderdaad bij hen neergelegd. Maar wat te doen?

Hoe de rijken de wereld regeren
Michael Parenti. Uitgeverij EPO, februari 2012. EURO 18,50.

Op zondag 15, 22 en 29 april organiseert het Theo Thijssen Museum weer een  rondleiding door de Jordaan , in het voetspoor van de schrijver/onderwijzer Theo Thijssen (1879-1943).. Die buurt was niet alleen het decor van zijn jeugd, maar ook van een aantal van zijn boeken: Kees de jongen, Jongensdagen, Het taaie ongerief en en In de ochtend van het leven.

De wandeling begint om 13.00 uur in het museum (Eerste Leliedwarsstraat 16, in de schaduw van de Westertoren) en duurt ongeveer twee uur. Deelname kost € 7,50 per persoon, inclusief toegang tot het museum. Voor Vrienden van Theo Thijssen (donateurs) is de deelname gratis.

Reserveren is noodzakelijk: 020-420 71 19 (tijdens openingstijden: donderdag – zondag, 12-17 uur) of  info@theothijssenmuseum.nl.

Onlangs verscheen ‘De geest van het spel’, het boek van journalist John Kuipers over Jan Timman. Eindelijk werd het leven en de carrière van de schaker van context voorzien en samengevat. En wel zeer uitgebreid.

De biografie deed me weer eens beseffen hoe beeldvorming werkt. Citaat: “De enige schone plek tussen 1970 en 1975 in de flat in De Zilverberg, is het schaakbord.” Beelden van ‘Het gat van Nederland’ tonen inderdaad Timmans kamer met een enorme puinhoop – vooral papieren. Timman tegen de cameraploeg destijds: “Ik had vlak voordat jullie kwamen nog opgeruimd!”. Een grapje, zo meldt hij nu.

En wat zien we in een recente uitzending van ‘Nieuwsuur’ met een item over Timman? Precies, die beelden en daarna ook Timmans studeerkamer (?) of bovenverdieping (?) nu. Ook een enorme chaos. Zie:

http://nieuwsuur.nl/onderwerp/346005-timman-schaker-over-schakers.html

Zo wordt een beeld gezet van de chaotische schaker. Het publiek smult ervan (?). Een beeld waar Timman overigens al eens over zei: “Je moet wel een heel geordende geest hebben om in die chaos te kunnen functioneren.”
De beeldvorming gaat op die manier soms op de loop met Timman. De schaker relativeert in het boek de hardnekkige ideeën dat hij zo chaotisch zou zijn, dat hij zoveel zou drinken, dat hij niet zo’n harde werker zou zijn. Maar we zien in ook in de biografie dat dit beeld hem aanspreekt. Hij wil graag de bohemien zijn en nee, de spelers van nu zijn te ascetisch en ja, hij lust wel een glas. En ook wel meer. Aan de andere kant wil hij benadrukken dat hij een professional is. Eén die als hij zich serieus voorbereidt op een toernooi of match zes uur per dag uittrekt voor schaken.

Een biografie geeft natuurlijk nooit een totaalbeeld. Beeldvorming houdt nooit op. Zo maakte Timman in Trouw van 18 januari jl. harde opmerkingen: “Ik stoor mij eraan dat er feitelijke onjuistheden en slordigheden in staan. Het is erg jammer dat ik het nooit heb mogen inzien voor het naar de drukker ging.”
En op http://www.chessvibes.com/reports/jan-timman-tata-gm-group-b-i-dont-have-illusions treedt hij in detail. Op de vraag ‘Does your participation mean that all the issues between you and the organizers in Wijk aan Zee have been resolved?’ antwoordt hij:

“We’re talking about seven years ago and I don’t see any reason to rake that up again. Unfortunately it’s discussed extensively in the biography while it was really just a futile, short-lived problem. Besides, in the book the facts are wrong. I will mention one thing that bothered me, something that’s suggested more than once: that I would get angry if a tournament organizer wouldn’t invite me. This is just not true. That’s the only thing I want to say about it. I’d like to emphasize that I have always had a good relation with the organizers in Wijk aan Zee.”
Zo blijf je aan de gang: de biografie corrigeert beelden, maar schept ook nieuwe.
Is dit de definitieve biografie? Bijna, biograaf John Kuipers heeft werkelijk heel veel gevonden (interviews), en heeft vele gesprekken gehouden. Interviews met buitenlanders (Karpov, Kasparov bijvoorbeeld) over Timman en met Timmans ex-vrouw Ilse Dorff ontbreken echter. Een toch wel stevige omissie – die ook nergens verantwoord wordt – maar wat blijft er veel over!

Ik heb grote bewondering voor John Kuipers, voor de massa informatie die hij in soepele stijl verwerkt heeft en zijn goede afwisseling van beschrijving en analyse.

Wat is dan het ‘echte’ beeld van Jan Timman? Een biografie is natuurlijk altijd een afspiegeling van iemands leven. Grappig is in dit verband het interview dat Timman aan Viva uit 1977 (Kuipers heeft extreem veel achterhaald) onder de kop ‘Grootmeester zoekt dame’. Geen woord over zijn vriendin Ilse Dorff, integendeel, hij stelt dat hij de juiste nog niet is tegengekomen…

Mensen op het verkeerde been zetten – misschien kwam het het vrouwenblad niet goed uit over een vaste vriendin te spreken – waarom niet?
Ik kan er wel om lachen.

En ook dat is Jan Timman.

Jan Timman : De Geest van het Spel / John Kuipers
New In Chess, 2011, 256 p. € 24,50
Ook verschenen als aflevering 10/11 van het tijdschrift Matten.

De eerste pagina’s kunt u lezen op: http://www.newinchess.com/Shop/Images/Pdfs/459.pdf

http://www.sportgeschiedenis.nl/2012/03/12/abdelkader-benali-fietst-met-tim-krabb.aspx

Geweldige uitzending.

Op een wielersite (hetiskoers.nl) las ik een stuk van iemand die teleurgesteld was in Krabbe. Hij was arrogant volgens die man.

Ik zie vooral een SUPERenthousiaste schrijver. En de stukjesschrijver was teleurgesteld dat Krabbe uitlegde hoe ie zijn geweldige boek eindeloos had herschreven. Het was hem niet romantisch genoeg. Zucht, weer zo iemand die denkt schrijven vanzelf gaat. Dit programma is verplichte kost voor iedereen die meent dat talent alles is. NEE, het is werken. De koers en het schrijven.

Amen.

he, dit wist ik nog niet. Dit vind ik interessanter dan het overlijden van menig schrijver of filosoof. Deze man had invloed op de samenleving! : http://www.xgn.nl/alg/nieuws/34606/pinball-bedenker-steve-kordek-overleden/

Ter herinnering aan kordek dit nr: http://www.youtube.com/watch?v=-ZCwiNJ4wgo

Nederlandse politiek: het gaat zo zelden over een onderwerp, nee, het gaat steeds over of politicus Pietje of Jantje iets wel of niet MAG zeggen. Journalisten lijken dit de enige interessante vraag te vinden? Het is echt het enige onderwerp: Mag dit meldpunt? Mag de koningin zich uitlaten over  [   ] ? . Is die uitspraak van Pietje wel in het belang van  de coalitie? Mag er over de Hypotheekrente gesproken worden?
En dat voor een land dat zich voor laat staan op vrijheid.

Fascinerend persbericht, zojuist in mijn email-box:

‘Digitaal stempelen tijdens Elfstedentocht’
Studenten ontwikkelen chipkaart voor elektronische trajectregistratie

Mocht er een Elfstedentocht komen dit jaar, dan is de kans groot dat alle tour- en wedstrijdschaatsers zich elektronisch moeten registreren met een digitale stempelkaart. Studenten van de TU Delft hebben afgelopen week koortsachtig gewerkt aan een chipsysteem waarmee de Elfstedenrijders eenvoudig en snel kunnen ‘stempelen’ met een speciaal pasje dat contactloos communiceert met digitale poortjes op de stempellocaties.

In tegenstelling tot eerdere verklaringen van de Vereniging Friesche Elfsteden gaat het stempelen dit jaar dus wel degelijk op de schop.

“Het is 2012. Zelfs een traditioneel instituut als de Elfstedentocht moet met z’n tijd mee,” legt universiteitsmedewerker Timo ten Hoeven uit. “Op deze manier bevorder je de doorstroming op de knelpunten en verhogen we de nauwkeurigheid van de individuele routeregistratie.” In het verleden misten zelfs winnaars als Reinier Paping en Evert van Benthem diverse stempels op hun kaart.

Daarnaast behoort eventuele fraude hiermee nagenoeg tot het verleden. Ook de drie geheime stempelposten die altijd in het traject zitten (om te voorkomen dat deelnemers delen van het traject met de auto afleggen) worden uitgerust met een incheckpaal. Verder draagt de invoering van de kaart bij aan het veiligheidsaspect, een belangrijk aandachtspunt van de organisatie.

De studiegroep zit inmiddels op het hoogste niveau aan tafel met de organisatoren van het Friese evenement. Voor het eind van de week wordt definitief een knoop doorgehakt over de invoering van de digitale Elftsedenstempelkaart. Chipkaart-producent Trans Link Systems staat standby om direct het benodigde aantal kaarten op tijd te kunnen leveren voor de Tocht der Tochten.

Belangrijk voor het registratieproces is overigens wel dat de rijders aan de finish hun pasje voor de finishpaal houden, benadrukt Ten Hoeven. “We werken daarom nog aan matrixborden die langs de Bonkevaart moeten komen te staan.” Daarop wordt de schaatsers opgeroepen vooral niet te vergeten uit te checken bij de finish. Ten Hoeven: “Je moet er niet aan denken dat rijders in al hun euforie niet uitchecken. Dan is die hele 200 kilometer lange tocht alsnog voor niks geweest.”

De vraag die bij mij rijst: kunnen mensen ook nog met een ouderwetse stempelkaart aan de slag – want wat als de electronica faalt (De OV-reiziger weet erover mee te praten, de in- en uitcheckproblemen)?

aardige visie, toch wel eens eerder gehoord:

“Behalve nieuws en actualiteiten mag ik op tv graag naar plat vermaak kijken. Wat dat betreft vind ik O o Cherso ongeevenaard. Het programma doet me denken aan de schilderijen die de zeventiende-eeuwse schilders maakten van kermissen, herbergen en bordelen. Die betrappen ons gedrag en obsessies ook bijzonder vermakelijk.”

Jhim Lamoree (van het programma REL), onlangs in de AVRO-bode.

Nieuws op de site van Karel van Delft, www.schaaktalent.nl . Hij schrijft over het NK journalisten:

“Julius Vischjager nam zijn mascotte Mark mee. Hij speelde de partij van zijn leven, maar in het eindspel bleek ik toch meer inzicht in allerlei subtiliteiten te hebben. Julius is de auteur van de handgeschreven krant The Daily Invisible, die al enkele maanden niet meer verschijnt. De mascotte is vernoemd naar de minister-president met wie hij binnenkort quatre mains piano gaat spelen.”

Wat is er aan de hand. Julius die stopt met de Daily, ‘de kleinste krant van Nederland met meer vrienden dan lezers’. Het kan niet!

Julius even gebeld. Hij is wat onduidelijk over het waarom, er is iets gebeurd in Nieuwspoort, er zijn 50 exemplaren van zijn klant ‘verdwenen’. Ook heeft hij het heel druk met concerten geven. Maar, stelt hij zijn lezers gerust: ‘we gaan binnenkort weer beginnen!’